«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]
‫جیسون مورگان.
‫راب رایت.
‫این دیگه کیـه؟
‫تابلوئـه با قاتل سریالی طرفـیم.
‫یه گوشی دیگه هم داشتن.
[ سلام، راب ]
‫درست عین راب.
‫آمارشون رو گرفتی؟
‫فرقه‌ی نورِ سوزان ‫رفته به جزیره‌ی مال.
‫به نفع همه‌ست که ‫لوسی رو ببرم پیش اون.
‫مامانت چطور؟
‫شنیدم پلیسـه.
‫مامانت درباره‌ی سَم بهت گفته؟
‫این‌ها توی بدن قربانی‌ها بود.
‫قبل‌از این‌که گم بشه، بهت گفته بودم
‫که همچین سنگی رو دستش دیدم.
‫ولی پشت گوش انداختی. ‫من بهت اعتماد کردم، مونیکا.
‫- سلام، مادر. ‫- نیکول؟
‫- فردا با هم بریم شکار؟ ‫- به‌خاطر حرف پلیس‌ها این کار رو می‌کنی؟
‫من ضعیف نیستم. ‫از پس خودم برمی‌آم.
‫کمک!
[ تـاریـکـی ]
‫مونیکا. ‫آروم باش.
‫منـم. ‫سلام.
‫- مامان؟ چی شده؟ ‫- گوشی‌ت همه‌ش داره زنگ می‌خوره.
‫ای وای.
‫نمی‌خواستم بیدارت کنم، ولی...
‫کرافورد اومده و من هم...
‫صبح به‌خیر.
‫- یه مورد دیگه؟ ‫- بله، متأسفانه.
‫ولی این یکی تونسته فرار کنه. ‫داستانِ...
‫داستانِ... عجیبی شده.
‫من... توی ماشین منتظرم. ‫تو هم حاضر شـ...
‫آره... ‫با اجازه.
‫حرفت رو بزن، مامان.
‫دیروز فیلی اومده بود پارک.
‫من هم...
‫تو چی؟
‫من هم خوابوندم توی گوشِش.
‫- چی‌کار کردی؟ ‫- یه‌هو نفهمیدم چی شد.
‫- عصبانی شدم... ‫- مگه دیوونه شدی، مادرِ من؟
‫دیوونه شدم؟ ‫زنیکه داشت لوسی رو می‌بُرد.
‫- چی؟ ‫- بله، داشت می‌دزدیدش.
‫- به من نگو «دیوونه». ‫- پس اول این رو بگو.
‫از وقتی مسئول ‫پرونده‌ی اون فرقه شدی...
‫- پای زنیکه به خونواده‌مون باز شد. ‫- بس کن.
‫مگه بَد می‌گم؟
‫اون هم شست‌وشوی مغزی دادن...
‫درست متل زمانی که تو رو عضو کردن.
‫- مامان. ‫- اوضاع زندگی‌ت افتضاح بود.
‫بی‌پول بودی. ‫حامله بودی.
‫ولی چون من رو داشتی که کمکت کنم...
‫عاقبتت مثل فیلی نشد.
‫پس جوری حرف نزن انگار من آدم‌بَده‌ام.
‫نه، آدم‌بَده‌ی این خونواده که منـم.
‫منظورم... منظورم این نبود.
‫نه خب خودم قبول دارم.
‫اصلاً صحبت من این نبود.
‫مامان‌جان... بعداً حرف می‌زنیم.
‫- امشب خوبـه؟ ‫- باشه.
‫- من چی‌کار کنم؟ ‫- با لوسی بمون خونه.
‫باشه.
‫بازرس هِیتلی، این خیلی خوبـه که
‫از شهروندها می‌خواین آروم باشن...
‫ولی یه روانی اون بیرون ‫داره پسرها رو می‌کُشه.
‫- درک می‌کنم. ‫- مردم به درک شما نیاز ندارن.
‫فقط می‌خوان ‫این هیولا رو دستگیر کنین.
‫- باز اولین نفر رسیدی؟ ‫- این دفعه نه.
‫تقریباً نیم‌کیلومتر دویده ‫و به یه پارکینگ رسیده.
‫یکی از کارکنان به پلیس زنگ زده.
‫نیروی گشت هم زمانی رسیده
‫که دیگه دیر شده بوده.
‫یعنی شیش‌هفت ساعت رو از دست دادیم.
‫چیزی یادش هست؟
‫ای کاش یادش نبود. ‫پسر بیچاره.
‫معرفی‌تون کنم؟
‫اِسکات، ایشون ‫کارآگاه مونیکا کِندی هستن.
‫عیب نداره چندتا سؤال ازت بکنن؟
‫سلام، اِسکات.
‫می‌شه بهم نشون بدی چی شد؟
‫- نشون بدم؟ توی خونه؟ ‫- آره.
‫شاید با توضیحاتت بتونیم ‫جلوش رو بگیریم که به بقیه آسیب نزنه.
‫زمان زیادی نداریم ‫و اوضاع خیلی خیتـه.
‫خیلی خوبـه که کنارش هستی. ‫مونیکا معمولاً تنهاست.
‫همکارهاش زیاد نمی‌مونن.
‫شنیدم قبل‌از به‌دنیا‌آوردنِ ‫دخترش آدم دیگه‌ای بوده.
‫عجب.
‫پس چون بچه زاییده، ‫شخصیتش عوض شده.
‫- بس کن. ‫- اصلاً منظورم این نبود.
‫- می‌گم یعنی... ‫- چی؟
‫قضیه به تحقیقاتش روی ‫پرونده‌ی نورِ سوزان ربط داره، نه؟
‫اون‌موقع‌ها نمی‌شناختمش...
‫ولی این‌طور که شنیدم، ‫مونیکا همیشه... همین‌طوری بوده.
‫اگه تو بودی، ‫از کجا خونه رو می‌پاییدی؟
‫- اگه یه قاتل روانی بودم؟ ‫- آره.
‫از لای شاخ‌وبرگ‌ها.
‫همراهی نمی‌کنی؟
‫از اولش تعریف کن.
‫اونجا... اونجا بود.
‫- اونجا مَرده رو دیدی؟ ‫- آدم نبود.
‫حس آدم‌بودن نمی‌داد.
‫- منظورت چیـه؟ ‫- صورتش...
‫خیلی...
‫ماسک زده بود؟
‫تعریف کن چه ماسکی بود.
‫دعا کردم که برگردی.
‫جیسون از این اتاق دزدیده شده؟
‫اون‌وقت... شما هم خونه بودین؟
‫- نیکول... ‫- بارکلی.
‫دعا کردی یکی مثل بارکلی هم ‫وارد زندگی‌مون بشه، مگه نه؟
‫فقط خودم و خودت بودیم، ‫ولی بارکلی من رو نمی‌خواست.
‫حالا پلیس چی می‌گه؟
‫منتظریـم خبر بدن.
‫همین؟ ‫هیچ سرنخی ندارن؟
‫باید بیشتر سؤال‌پیچ‌شون کنم، نه؟
‫اگه من اینجا بودم، حواسم بهش بود.
‫ولی نشد...
‫من رو از خونه‌ی ‫خودم انداختن بیرون...
‫چون مادرم ازم دفاع نکرد.
‫جلو نیا. ‫نزدیک نشو.
‫اون داداش‌کوچیکه‌ی من بود، مامان. ‫و من...
‫- بارکلی. ‫- چیـه؟
‫- عصبانی نشی، ولی... ‫- چی شده؟
‫- پس زنده‌ای. ‫- ناامید شدی؟
‫واسه چی اومدی؟
‫- چون جیسون... ‫- اسمش رو نیار.
‫هروقت دلم بخواد، ‫اسم داداشم رو می‌آرم.
‫- کِی برگشت؟ ‫- دیشب.
‫چرا بهم زنگ نزدی؟
‫هنوز باهات این‌طوری ‫حرف می‌زنه، مامان؟
‫کدوم گوری بودی؟
‫جاهای... ناجوری بودم.
‫- ولی اینجا نمی‌مونی. ‫- اتفاقاً می‌مونه.
‫می‌مونه.
‫- هیچ‌وقت نخواستی کارآگاه بشی؟ ‫- نه.
‫- کارآگاه خوبی می‌شدی‌ها. ‫- می‌دونم.
‫حالا نه که کارآگاه‌ها خیلی تحفه‌ان.
‫بنده‌نوازی می‌فرمایید، کارول‌خانم.
‫قرار داری؟
‫باید به دووِین و جانسون سر بزنم.
‫- سگ‌های سیاه لابرادورم. ‫- من عاشق نژاد لابرادورـم.
‫توی بچگی آرزوم بود ‫یکی داشته باشم، ولی نشد.
‫همون بهتر که نداشتی. ‫دیوونه‌ت می‌کنن.
‫همه‌چی می‌خورن.
‫کریسمس سال پیش کلاً داشتم
‫از مقعد دووِین ‫شرشره‌ی تزئینی درمی‌آوردم.
‫- اینجا جای خوبیـه. ‫- آره.
‫اون چیـه؟ ‫شبیه کیسه‌ی نیکوتین‌ـه.
‫آره، آفرین. ‫پاکت داری؟
‫خوب پیداش کردی.
‫مامانت توی فرانسه کار می‌کنه؟
‫آره، بیشتر اونجاست. ‫همه‌ش کار می‌کنه.
‫پس توی خونه اغلب تنهایـی.
‫آره، ولی کار هم می‌کنم.
‫- چه کاری؟ ‫- دستیار یه تعمیرکارم.
‫بابام می‌گه خیلی مهمـه که ‫آدم ارزش پول رو بدونه.
‫به مامانم نگی.
‫- چرا؟ ‫- عصبانی می‌شه.
‫قدغن کرده که بابام رو ببینم، ‫ولی من دلم نمی‌آد.
‫یه‌جوری ازش ‫تعریف می‌کنه انگار هیولاست.
‫از وقتی برگشته، داره ‫سعی می‌کنه باهام رفیق بشه.
‫ای وای... اگه بهش ‫پیام ندم، نگران می‌شه.
‫چطوری بهت پیام می‌ده؟
‫بگو.
‫از گوشی‌ای که برام فرستاد.
‫می‌شه ببینمش؟
‫این باید دستم بمونه.
‫گوشی اصلی‌ت هم ‫موقع فرار افتاد، درستـه؟
‫همه‌جا رو گشتم. ‫گفتم شاید توی خونه هم چرخیده.
‫یه کیسه‌ی نیکوتین پیدا کردم. ‫دادم آزمایش دی‌اِن‌اِی بگیرن.
‫- گوشی یک‌بارمصرف پیدا نکردی؟ ‫- نه.
‫اِسکات می‌گه قاتل ‫یه ماسک سفید زده بوده.
‫- یا خدا. ‫- ظاهراً با پوست حیوون درست شده.
‫بیچاره حیوونه.
‫- سلام. ‫- این رو ببین.
‫طراحی از ماسک قاتلـه.
‫چی؟ چرا باید همچین ماسکی بزنه؟
‫می‌خواد قربانی‌هاش رو هم بترسونه؟
‫ماسک‌زدن کلاً نشونه‌ی تمایل ‫به تمایز بین هویت اصلی و فرعی هست.
‫یعنی شب‌ها هیولاست ‫و روزها آدم معمولی.
‫به نمایش‌های تئاترگونه علاقه داره...
‫از صحنه‌سازی، خشک‌کردنِ ‫حیوون‌ها و سنگ‌ها خوشش می‌آد...
‫دوست داره بهش توجه بشه...
‫که احتمالاً نشون می‌ده ‫در طول روز هیشکی بهش توجه نمی‌کنه.
‫تحصیل‌کرده‌ست... ‫ناکامـه...
‫به قدرت فیزیکی خودش شک داره.
‫واسه همین قربانی‌ش رو چیزخور می‌کنه.
‫خوشبختانه اِسکات معجونش رو نخورده
‫و به‌هوش بوده.
‫ولی بقیه‌ی قربانی‌ها ‫کار رو راحت کردن.
‫به کارول می‌گم اِسکات رو ببره اداره
‫و مراقبش باشه تا مامانش برگرده.
‫اِسکات گفت پیش یه یارویی ‫به نام «دون» می‌مونه
‫که باهاش همکاره.
‫نه، بهتره پیش خودمون باشه.
‫تو هم باهاشون برو.
‫شاید توی راه یه چیزی یادش بیاد.
‫- باشه. می‌بینمت. ‫- فعلاً.
‫ممنون، رفیق. ‫می‌بینمت.
‫نیکول برگشته.
[ تـاریـکـی ]
‫بفرمایید.
‫سلام. ‫جیمز هستم از مشاوره‌ی «کینتوش».
‫اومدم درباره‌ی لوسی حرف بزنم.
‫درباره‌ی ماجرای سَم و این‌ها؟
‫آخه متوجه نمی‌شم
‫وقتی با ما هماهنگ نکردن...
‫چرا از شما خواستن بیاین اینجا؟
‫نگران نباشین. ‫یه فرایند طبیعیـه.
‫وقتی مدرسه احساس کنه ‫یه بچه آسیب‌پذیره...
‫به یه مددکار خبر می‌دن که پیگیری کنه.
‫آسیب‌پذیر؟
‫لوسی توی خونه ‫به چیزهای خطرناک دسترسی نداره؟
‫مثلاً پرونده‌های جنایی مامانش؟
‫- معلومـه که نه. ‫- آها.
‫سؤال دیگه‌ای هم دارین؟
‫در واقع چندتا سؤال دارم.
‫راستی چرا لوسی نرفته مدرسه؟
‫حالش زیاد خوب نبود.
‫- به نظر من که حالش خوبـه. ‫- بچه‌ها این‌طوری‌ان دیگه.
‫- سریع حال‌شون خوب می‌شه. ‫- بله.
‫حال شما چطوره؟
‫با لوسی کنار می‌آین؟
‫لازم نیست کنار بیام. ‫من مادربزرگشـم و دوستش دارم.
‫مادرش هم دوستش داره.
‫بله، مونیکا.
‫باهاش آشنا شدم.
‫لوسی، یه‌کم با هم حرف بزنیم؟
‫بیا، عزیزم. ‫چیزی نیست.
‫- آفرین. ‫- من رو یادتـه؟ جیمزـم.
‫دفعه‌ی قبلی ازت چندتا سؤال پرسیدم.
‫- شما رو یادمـه. ‫- آفرین.
‫قربونت برم.
‫این اینجا چی‌کار داره؟
‫- کار توئـه؟ تو بهش زنگ زدی؟ ‫- مایکل خوب می‌شناسش.
‫مثل این‌که واسه ‫اینجابودنم اختلاف‌نظر هست.
‫بله، چجورم.
‫- این کار اشتباهـه. ‫- شاید راست می‌گه.
‫شاید نباید اینجا باشم.
‫سلام، مایکل.
‫می‌دونی چه فکرهایی کردم؟
‫گفتم حتماً ته یه رودخونه ‫یا دریاچه دفن شدی.
‫نمی‌دونستم این‌قدر نگران می‌شی. ‫شرمنده.
‫اون‌قدر ترسیده بودم که ‫فقط می‌خواستم فرار کنم.
‫- کجا رفتی؟ ‫- رفتم لندن.
‫توی خیابون‌ها و مسافرخونه‌های ‫لندن راحت می‌شه مخفی شد.
‫از چی ترسیدی که فرار کردی؟
‫بارکلی... بین ما فرق می‌ذاشت.
‫عاشق جیسون، پسر خودش، بود ‫ولی از من متنفر بود.
‫- دیگه طاقت نیاوردم. ‫- حتماً اوضاع سختی بوده.
‫توی تلویزیون شما نبودی.
‫یه زن دیگه داشت ‫درباره‌ی جیسون حرف می‌زد.
‫- من بازرس پرونده هستم. ‫- و پرونده دقیقاً به کجا رسیده؟
‫- مظنونی دارین؟ ‫- امیدوارم تو بهم کمک کنی.
‫من؟
‫عجب.
‫یعنی امید شما توی پرونده منـم؟
‫- داداش‌کوچیکه‌ی من کُشته شده. ‫- مایکل...
‫نه، ببین...
‫نمی‌دونی توی کله‌م ‫چه اما و اگرهایی داره مرور می‌شه.
‫مثلاً اگه اینجا مونده بودم...
‫شاید می‌تونستم جیسون رو نجات بدم.
‫قبل‌از رفتنت، یه سنگ سیاه داشتی.
‫- سنگ؟ ‫- بله.
‫آره، آخرین باری که با هم ‫حرف زدیم، یه سنگی داشتی
‫که... می‌بوسیدیش.
‫منظورتون اینـه؟
‫این‌ها سنگ آرزو هستن.
‫همیشه واسه خوش‌شانسی همراهم هست.
‫اگه مهمـه، دست شما باشه.
‫به پرونده ربط داره؟
‫احتمالاً.
‫اووِن مک‌لینان رو می‌شناسی؟
‫- نه، ولی مامانم براشون کار می‌کنه. ‫- پریشب مُرد.
‫مُرد؟
‫یعنی... قاتلِ جیسون کُشتش؟
‫یه عکس از تو توی ‫یه خرگوش خشک‌شده پیدا کردیم.
‫چی...؟
‫عکس من؟ ‫توی... یه خرگوش؟
‫فقط عکس تو نبود.
‫عکس جیسون، رابرت رایت ‫و یه قربانی موردنظر دیگه هم بود.
‫خب چرا عکس من باید کنار اون‌ها باشه؟
‫نظر خودت چیـه؟
‫من... از کجا بدونم؟
‫نمی‌دونم.
‫دیشب کجا بودی؟
‫اینجا با مامانم بودم.
‫- می‌خوام پیاده شم! ‫- اِسکات...
‫- گفتم می‌خوام پیش دون بمونم. ‫- خیلی‌خوب.
‫- نگران نباش، رفیق. ‫- آروم باش.
‫نفس عمیق بکش، رفیق. ‫نفس عمیق.
‫پلیس‌ها حتی حریف دله‌دزدها نمی‌شن.
‫- می‌دونم ناراحتـی و حق داری، ولی... ‫- چقدر مونده؟
‫- ۲۰ دقیقه مونده. ‫- اِسکات، جات اینجا امنـه.
‫شنیدی دیگه؟ ‫۲۰ دقیقه مونده برسیم.
‫دست‌شویی دارم.
‫باشه، برو اونجا کارِت رو بکن.
‫حرفش رو باور می‌کنی؟ ‫به نظرت هیچ‌کاره‌ست؟
‫هنوز به قضاوتم اعتماد داری؟
‫اون‌شب اون‌قدر سرزنشت کردم...
‫نگفتم با حرف‌هات موافقـم...
‫فقط می‌خوام بدونم.
‫فکر می‌کردم قضیه‌ی ‫سنگ‌ها خیلی جدیـه...
‫ولی الان یه دونه ‫راحت از جیبش درآورد.
‫پس باور کردی که هیچی نمی‌دونه؟
‫این پسر...
‫مثل سابق نیست.
‫ولی غم با آدم همچین کاری می‌کنه.
‫پس آره...
‫باور کردم.
‫باشه، ولی باز هم باید ‫حواس‌مون بهش باشه.
‫باشه، داداش. ‫داریم می‌آیم سمت شما.
‫فقط چیز شد...
‫یه مشکلی پیش اومد.
‫چه مشکلی؟
‫اِسکات یه‌هو قاطی کرد
‫و گفت می‌ره دست‌شویی کنه...
‫ولی فرار کرد.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫- جنگل‌های اطراف رو گشتیم... ‫- ای ریدم...
‫چیزه... اِسکات فرار کرده.
‫صدات روی بلندگوئـه و کِندی می‌شنوه.
‫حدید صاحب کیسه‌ی ‫نیکوتین رو مشخص کرد:
‫- دون کامِرون. ‫- پسر رودریک کامِرون رو می‌گی؟
‫اِسکات هم گفت می‌خواد ‫پیش یکی به نام «دون» بمونه.
‫- گفت طرف تعمیرکاره. ‫- تعمیرکار؟
‫لقب قشنگیـه برای خونواده‌ای که ‫توی کار آدم‌کُشی‌ـه.
‫خونه‌ی کامرون‌ها نزدیکـه.
‫می‌ریم ببینیم اِسکات اونجا هست یا نه.
‫نه، اون خونواده خطرناکـه. ‫ممکنـه اسلحه داشته باشن.
‫برین اونجا خونه رو بپایین تا ما برسیم.
‫- نیروی پشتیبانی هم خبر کنین. ‫- باشه.
‫دریافت شد.
‫بیا.
‫بیا دیگه.
‫بیا اینجا.
‫یه چیزی بخور که گرم بشی.
[ تـاریـکـی ]
‫حروم‌زاده‌ی خوش‌شانس!
‫جون بِکن، پسر!
‫پلیس‌ها مثل بچه‌ها ‫باهام رفتار می‌کنن.
‫فرار کردی؟
‫- بَد کاری کردم؟ ‫- نه.
‫ای بابا.
‫مسابقه‌ی بیلیارد دوست داره؟
‫آره.
‫اِسکات؟
‫می‌تونی بمونی.
‫اینجا جات امنـه.
‫دست‌وصورتت رو بشور. ‫دست‌شویی اونجاست.
‫چاییِ من چی شد؟
‫عع... خبری از اِسکات نیست.
‫نیروی پشتیبانی هم داره می‌آد.
‫سیاه مونده!
‫اتاق اشتباهی اومدم.
‫ببخشین.
‫سؤالی داری، بپرس.
‫این عکس...
‫لازم نیست. ‫فضولی کردم.
‫- آب بیار! ‫- نمی‌خوای بهش سر بزنی؟
‫غذام داره سرد می‌شه.
‫زود باش، پسر...
‫اِسکات؟
‫صبر کن! ‫بذار توضیح بدم.
‫- دون و بقیه‌ی... ‫- یکی داره می‌آد.
‫ای وای.
‫اِسکات!
‫گوشی‌م دست اونـه!
‫قاتل همینـه، نه؟ ‫دون قاتلـه؟
‫دیگه جات امنـه. ‫سوار شو.
‫خیلی‌خوب. ‫سوار شو، پسر.
‫فاز این یارو چیـه؟
‫هنوز دست‌هاش بالاست؟
‫این روش درست نیست.
‫- باید منتظر نیروی پشتیبانی باشیم. ‫- کرافورد.
‫آره، دست‌هاش بالاست.
‫دون، من کارآگاه کِندی‌ام.
‫بیا بیرون و دست‌هات بالا بمونه.
‫این کار رو می‌کنی؟
‫- بگو که بفهمم متوجه شدی. ‫- متوجه شدم.
‫تا سه می‌شمرم. ‫آروم بیا بیرون.
‫یک... دو... سه.
‫ممنون. ‫خیلی هم عالی.
‫می‌خوام بهت نزدیک بشم، دون.
‫زود باش، کِندی.
‫حالا بچرخ و دست‌هات رو بذار پشت‌سرت.
‫می‌خوام دست راستت رو بگیرم.
‫آفرین. ‫آروم باش.
‫حالا دست چپ.
‫آروم.
‫خیلی‌خوب.
‫هیچی نگفت؟
‫- کسی دیگه هم هست؟ ‫- فقط باباش.
‫برم ببینم درباره‌ی ‫دیشبِ پسرش چی می‌گه.
‫من هم این اطراف می‌چرخم.
‫مطمئنـم این مرتیکه‌ی ‫مریض یادگاری نگه می‌داره.
‫فکر کنم به سگ‌هات برسی.
‫اول یه نوشیدنی می‌خوام.
‫با هم بریم؟
‫- فقط نوشیدنی. ‫- آها، که این‌طور.
‫رودریک، پلیس اومده.
‫خر که نیستم.
‫کور هم نیستم.
‫می‌خوای همون‌جا وایستی؟
‫می‌شه تلویزیون رو خاموش کنم؟
‫می‌دونم تهش چی می‌شه.
‫دون توی دردسر افتاده.
‫زمونه به هیشکی رحم نمی‌کنه.
‫- سؤالت رو بپرس. ‫- دیشب دون اینجا بود؟
‫اگه همه‌ی سؤالات درباره‌ی ‫حافظه‌مـه، کارِت ساخته‌ست.
‫اسم چطور؟
‫جیسون مورگان؟
‫رابرت رایت؟ ‫اووِن مک‌لینان؟
‫این‌ها مُردن، آره؟
‫پس به‌جز مسابقه‌های ‫تکراری بیلیارد، اخبار هم می‌بینی؟
‫شرمنده.
‫اسم هم یادم نمی‌آد.
‫اِسکات مک‌کای؟
‫پسره‌ی دغل‌باز. ‫زنده‌ست.
‫چند دقیقه پیش صداش رو شنیدم.
‫دیشب قاتل سریالی دنبالش بوده.
‫شواهد نشون می‌ده ‫دون توی صحنه‌ی جُرم حضور داشته.
‫اِسکات هم مطمئنـه.
‫دونِ من پسر عجیبیـه.
‫اخلاق خاصی داره.
‫ولی باز هم راحت تسلیم شد.
‫یعنی فکر می‌کنی قاتل نیست؟
‫آدم‌کُشی که قطعاً بلده.
‫داستان‌های زیادی ‫درباره‌ت نوشتن، رودریک.
‫ولی دیگه فقط داستانِ روی ‫سنگ قبرت مونده که نوشته بشه.
‫هنوز می‌تونم یه داستان ‫دیگه هم اضافه کنم.
‫کِندی، بیا اینجا رو ببین.
‫- واسه این تفنگ‌ها مجوز دارین؟ ‫- نه.
‫آخی... نترس، قربونت برم.
‫آروم باش.
‫خیلی وقتـه از کار افتادن.
‫توشون فقط خاطره‌ست.
‫بی‌زحمت برامون چایی بیار.
‫توی قوریـه.
‫نه...
‫چه پسر بَدی.
‫تو زحمت بکش، دختر گُل.
‫قفل جدیده. ‫برم یه چیزی بیارم بازش کنم.
‫خدا خیرت بده... دخترم.
‫ممنون.
‫این بیرون یه انبار قفل‌شده هست.
‫شگفتا.
‫به‌زودی بازش می‌کنیم...
‫ولی بهتره قبلش خودتون بگین توش چیـه.
‫شاید...
‫وقتی هنوز سرپا بودم...
‫گنجم رو اونجا قایم کردم!
‫شوخی کردم.
‫شاید هم...
‫دون چیزمیزهای ‫موردعلاقه‌ش رو اونجا گذاشته.
‫خامه‌ی شیرین بی‌زحمت.
‫تفنگ!
‫- ولم کن! ‫- افسر زخمی شده!
‫می‌آین خونه‌ی من، ‫پلیس‌های حروم‌زاده؟
‫کارول؟ کارول؟
‫من رو ببین... ‫دارمت... من رو ببین...
‫اصلاً نترسی. ‫نه نه...
‫چشم‌هات رو نبند... ‫نه نه...
‫کمک فوری. ‫درخواست کمک فوری.
‫خفه شو! ‫خفه‌ش کن!
‫کارآگاه کانر کرافورد هستم. ‫لطفاً کمک فوری بفرستید به...
‫- مزرعه‌ی شرقی بلاریک. ‫- مزرعه‌ی شرقی بلاریک.
‫دو افسر زخمی داریم. ‫چشم‌هات رو باز کن، کارول...
‫دو افسر زخمی داریم...
‫زخم گلوله‌ست. ‫یکی بی‌هوشـه و اون‌یکی وخیمـه.
‫پشتیبانی کامل بفرستید.
‫نفس بکش... آفرین...
‫کارول! کارول! ‫نه نه...
‫چشم‌هات رو باز کن. ‫دارن کمک می‌فرستن، باشه؟
[ تـاریـکـی ]
‫بلند شو.
‫- باشه، به هیچ دردی نخور. ‫- مونیکا!
‫باید منتظر پشتیبانی می‌موندیم.
‫من کنارت می‌شینم.
‫پس از من هم مدرک داری.
‫یعنی قبول داری اونجا بودی؟
‫اونجا چی‌کار داشتی، دون؟
‫تماشا می‌کردی؟
‫مثل راب رایت و جیسون؟
‫اِسکات تنها بود.
‫مامانش رفته. ‫بابایی هم نیست که مراقبش باشه.
‫یعنی رفتی که ازش محافظت کنی؟
‫توی اخبار گفتن ‫مراقب پسرهایی مثل اِسکات باشیم.
‫کارآگاه کِندی، ماشین رو نگه دار...
‫فکر می‌کنن می‌خوای ‫من رو توی دریاچه غرق کنی.
‫- شاید بکنم. ‫- نه.
‫این مسیر پاسگاهـه.
‫اونی که دنبالشـی، من نیستم.
‫گوشی اِسکات دست تو بوده ‫و دی‌ان‌ای هم ازت پیدا شده.
‫بابات هم شاهد معتبری نیست.
‫من یه پسر دارم.
‫- دیشب رفته بودم ملاقاتش. ‫- کجا؟
‫قبرستونِ کلیسای آل وِلز. ‫دوربین هم دارن.
‫پس موقع حمله به اِسکات، اونجا نبودی؟
‫اگه من بودم، به نظرت قسر در می‌رفت؟
‫امروز صبح رفتم بهش سر بزنم.
‫پلیس رو دیدم و جلو نیومدم.
‫اونجا بود که گوشی‌ش رو پیدا کردم.
‫احتمالاً یه کیسه‌ی ‫نیکوتین ازم افتاده.
[ حالت خوبـه، اِسکات؟ ]
‫خوبـی، عزیزم؟ ‫گشنه‌ت نیست؟
‫الان می‌آم چایی می‌ذارم. ‫این داره اذیت می‌کنه.
‫کوله‌م رو گذاشتی توی صندوق؟
‫- الان برات می‌آرمش. ‫- تو راحت باش.
‫بذار این رو تموم کنم. ‫دست‌هام روغنیـه.
‫تَمی؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نه... نه.
‫خب بیا بریم. دوچرخه‌م ‫باشه واسه بعد. بریم چایی بخوریم.
‫گول رفتارش رو نخور.
‫هنوز همون ماریـه که ‫توی آستین پرورش دادیم.
‫ببرینش.
‫تمام فرایند دستگیری و حقوق مجرم...
‫همه‌ش رو زیر پا گذاشتی.
‫یه وکیل دون‌پایه هم ‫می‌تونه ازمون شکایت کنه.
‫مهم نیست.
‫- مهم نیست؟ ‫- دون قاتل نیست.
‫دی‌ان‌ای سر صحنه پیدا شده.
‫گوشی اِسکات هم دستش بوده.
‫مشخصات دون جور نیست. ‫تحصیلات کمی داره...
‫توی طبیعت زندگی می‌کنه، نه پشت میز.
‫به اصول عادلانه‌ی ‫شکار پایبنده و نمی‌تونه...
‫این‌ها همه‌ش نظریه‌ست.
‫مدرکت کو؟
‫مدرک می‌خوام.
‫پس دوربین‌های دیشبِ ‫کلیسای آل ولز رو ببینین.
‫دون رفته سر قبر پسرش.
‫نگهش دارین تا ثابت بشه بی‌گناهـه...
‫ولی فعلاً قاتل ‫اون بیرون داره می‌چرخه.
‫حسابی خراب کردی، مونیکا. ‫ببین چی شد...
‫یه افسر مُرده. ‫دیلون به‌شدت زخمی شده.
‫همسایه‌ها به همدیگه شک کردن.
‫و ما به چی رسیدیم؟ ‫یه بن‌بست دیگه.
‫حداقل بگو یه سرنخی داری.
‫پس بازرس جدید لازم داریم.
‫تا بخواین یکی دیگه رو بیارین، ‫یه پسر دیگه می‌میره...
‫باید گزارش ثبت کنی.
‫می‌خوام ارزیابی بشی.
‫و یا می‌تونی چشم‌پوشی کنی ‫و برگردیم سر کارمون.
‫آخرین فرصتیـه که بهت می‌دم، مونیکا.
[ بابا، دیشب برام اتفاق بَدی افتاد. ‫می‌شه یه جا یواشکی همدیگه رو ببینیم؟ ]
‫کِندی، کجا می‌ری؟
‫- دون اونجاست. ‫- اون نیست.
‫- یعنی چی «اون نیست»؟ ‫- برو داخل، بهت توضیح می‌دن.
‫- کجا می‌ری؟ ‫- باید گزارش هم ثبت کنی.
‫- چرا جواب سؤال رو نمی‌دی؟ ‫- بعدش هم برو خونه.
‫- ببین، کارول مُرده. ‫- بله.
‫«بله»؟ ‫همه‌ش همین؟
‫تو...
‫همه درباره‌ی تو بهم هشدار داده بودن.
‫«هیچی ازش عایدت نمی‌شه. ‫سرد و بی‌احساس مثل رباتـه».
‫سعی کردم خلافش رو ثابت کنم، ‫ولی راست می‌گفتن.
‫الان حتی جواب سؤالم رو نمی‌دی
‫و به بقیه هم هیچی نمی‌گی، ‫البته به‌جز مایکل باک.
‫یارو... مظنون پرونده‌ست!
‫حالا برات فایده هم داشته؟ ‫تونستی قاتل رو گیر بندازی؟
‫به درد این کار نمی‌خوری، کرافورد.
‫- گُه نخور، کِندی. ‫- می‌ترسی یه‌سری جاها قدم بذاری.
‫آره، مثلاً فرقه‌ی روانی‌ها.
[ بگو کجا بیام ]
[ از نور پیروی کنید، چراکه شفادهنده است ]
[ نزدیکـم ]
[ سلام، مونیکا ]
‫مونیکا.
‫فیلی.
‫- اینجا چی‌کار می‌کنی؟ ‫- بالاخره برگشتی.
‫ترجمه و زیرنویس از پوریا هزیمتی ‫∞ POORUYO ∞
«بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور» [Baxmovie.com]