« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫دو راه برای طولانی کردن عمر وجود داره:
‫یکیش فیلم دیدنه،
‫توجه، هدف دوباره داره وارد حالت دفاعی می‌شه.
‫اون‌یکی هم اینه که یه جمع‌کننده‌ی خاطرات بشی.
‫«مرد باگی» شماره‌ی ۵۵ پیدا شد. یه محفظه‌ی استخراج آماده کنید.
‫چشم، قربان.
‫با وجود این، از اون‌جایی که فصل استخدام نیست،
‫زحمت گفتن مزایایی که یه جمع‌کننده‌ی خاطرات به‌دست میاره رو به خودم نمی‌دم.
‫این‌جا فقط می‌خوام درباره‌ی اون اتفاق حرف بزنم،
‫که خیلی وقت‌ها برای آموزش تازه‌کارهایی مثل تو ازش استفاده می‌شه، معروف به:
‫«فرار شی یان».
‫این از مغز «منبع باگ» استخراج شده.
‫محفظه‌ی اختصاصی «شی یان»، مرد باگی شماره‌ی ۵۵.
‫بعدش، از این برای جمع‌آوری مجددش استفاده می‌کنیم.
‫اسمت... بای چونگ‌ـه؟
‫ژونگ!
‫اوه... ژونگ پس.
‫سرپرست قبلیت بهم گفت آدم سخت‌کوشی هستی.
‫به هر حال، از الان به‌عنوان یه کارآموز زیر نظر من کار می‌کنی.
‫اسم من «فانگ تانگ»ـه.
‫این‌جا انبار «جمع‌آوری خاطرات»ـه، یه واحد زیر نظر «اداره‌ی مدیریت خاطرات».
‫چیزایی که این‌جا تلنبار شدن موجودیت دورریخته‌شده‌ی خاطراتن.
‫با این‌حال، ما این‌جا بیشتر کارگری می‌کنیم،
‫بازیافت، مرتب‌سازی و کارای این‌طوری.
‫سال‌هاست که هیچ‌کس برای کارآموزی نیومده این‌جا.
‫با اینکه کار توی بخش ما ساده به‌نظر می‌رسه، اما هرازگاهی شرایط اضطراری پیش میاد.
‫برای همین، لازمه از همین اول روی نکات کلیدی تأکید کنم.
‫ما دو تا وظیفه‌ی اصلی داریم.
‫اولیش استخراج خاطرات مشترک و اضافه‌ی موجودات زنده‌ست.
‫با اینکه هنوز ظرفیت ذخیره‌سازی مغز انسان مشخص نیست،
‫مردم همیشه دنبال روش‌های ذخیره‌سازی کارآمدتری بودن.
‫و این استخراج‌کننده‌ی خاطرات، همونی که تازه ازش استفاده کردم،
‫یه ابزار کمکیه که توسط اداره‌ی ما ساخته شده.
‫توی شرایط عادی،
‫به صورت خودکار خاطرات کم‌اهمیت‌تر رو استخراج می‌کنه...
‫تا به آدما کمک کنه چیزای جدید رو راحت‌تر به یاد بیارن.
‫البته، اگه چیزای استخراج‌شده این‌جا از بین برن،
‫برای همیشه ناپدید می‌شن.
‫اصلاً داشت گوش می‌داد؟
‫و وظیفه‌ی دوم‌مون بازیافت کردنشه،
‫مرد باگی
‫توی دهه‌ی گذشته، پرونده‌های وحشتناکی مربوط به مردان باگی بارها و بارها اتفاق افتاده.
‫دلایل شکل‌گیری‌شون هنوز معلوم نیست،
‫هرچند نظر غالب اینه:
‫مردان باگی از خاطرات یه سری آدمای خاص با فیزیک بدنی ویژه به‌وجود میان،
‫و از احساسات قوی این خاطرات ساخته می‌شن.
‫معمولاً ما به این آدما می‌گیم:
‫«منبع باگ».
‫ما از منبع باگ شروع می‌کنیم تا تو احساسات مرد باگی اختلال ایجاد کنیم.
‫تا الان ۹۳ مرد باگی ثبت شدن.
‫اونا کم و بیش باعث هرج و مرج می‌شن.
‫مثلاً، اونا خاطرات نامربوط آدما رو مثل سیم‌های تلفن به‌هم گره می‌زنن و «قاطی» می‌کنن.
‫قاطی؟
‫یا باعث می‌شن یکی احساس آشنایی کنه، ولی نتونه واقعیت رو از خیال تشخیص بده.
‫یا حتی، زندگی یه نفر...
‫ممکنه دچار تغییرات غیرقابل پیش‌بینی بشه.
‫شاید خودت بهتر بدونی.
‫خوشبختانه، ما با موفقیت بیشترشون رو بازیافت کردیم.
‫«شی یان»، که از این منبع باگ به وجود اومده یکی از مردان باگی باقی‌مونده‌ست.
‫اینکه به محض ورودت به این‌جا باهاش روبه‌رو بشی یکم دردسرسازه.
‫به هر حال، فقط یه کوچولو دردسرسازه.
‫خب، وضعیتش خوبه.
‫بای ژونگ...
‫برو اون اهرم رو بکش پایین.
‫بازیافت رو شروع می‌کنیم.
‫انقدر محکم نکش!
‫از وقتی بچه بودم، همیشه بهم زور می‌گفتن.
‫از دعوا متنفرم.
‫اما نمی‌دونستم چرا همیشه یکی بهم گیر می‌ده و برام دردسر درست می‌کنه،
‫تا اینکه «شی یان» پیداش شد.
‫کم‌کم با همراهیش خیالم راحت‌تر شد.
‫خوشبختانه، جفت‌مون یه مدرسه می‌رفتیم.
‫وقتایی که بهم زور می‌گفتن همیشه به موقع پیداش می‌شد.
‫با اینکه شی یان قدبلند نیست، ولی اشتهای زیادی داره.
‫معمولاً بیرون می‌دوئه، برای همین پوستش همیشه سبزه‌ست.
‫من از شیرینی بدم میاد. هنوز یادمه تو یکی از تولدام،
‫در واقع تمام کیک‌های شیرینی که پدر و مادرم آماده کرده بودن رو خورد.
‫دوچرخه‌سواری هم بهم یاد داد.
‫بعداً، بیشتر اوقات با هم دوچرخه‌سواری می‌کردیم.
‫شی یان همیشه بی‌خیاله.
‫به هر حال، واقعاً نمی‌دونم همیشه چی تو سرش می‌گذشت.
‫اون همیشه همون آدمی بوده که دلم می‌خواست بشم.
‫اون ساده و شجاعه و هیچ‌وقت برای انجام کاری ‫تردید نمی‌کنه. از دید من اون از هیچی نمی‌ترسید.
‫بارها و بارها تو لحظات حساس نجاتم داد.
‫تا وقتی که باهام بود،
‫کم‌کم دیگه کسی جرئت نمی‌کرد بهم زور بگه.
‫به‌نظر می‌رسید هیچ‌وقت کمبود زمان نداره.
‫هر‌وقت برای بازی کردن قرار می‌ذاشتیم، همیشه کنارم بود.
‫با اینکه تو شهر تفریح زیادی نبود،
‫وقت گذروندن باهاش همیشه خیلی آرامش‌بخش بود.
‫آخر هفته خیلی زود می‌گذره، اصلاً دلم نمی‌خواد برم مدرسه.
‫ساعتای کلاس خیلی کند می‌گذره...
‫ولی اگه بهش فکر کنی، در کل خیلی زود می‌گذره.
‫اگه عمر آدم ۷۰ سال باشه، تقریباً یک چهارمش برای ما گذشته.
‫این‌طوری فکر کردن بهش یه کم ترسناکه.
‫آها، نگاه کن!
‫بای ژونگ، ازش فاصله بگیر!
‫اون توسط منبع باگ خیلی قوی‌تر شده.
‫ها؟
‫ها؟ نباید این‌طوری می‌شدا.
‫مثل اینکه این داروی بیهوشی اونقدرا هم قوی نیست!
‫تو یکم...
‫آشنا می‌زنی...
‫بله؟
‫سرم درد می‌کنه.
‫من کجام؟
‫یه مشکلی تو ذهنت به وجود اومده.
‫داریم درمانت می‌کنیم.
‫اوه؟ اونا دارن چی‌کار می‌کنن؟
‫رئیسم داره دستگیرش می‌کنه.
‫چــی؟
‫واقعاً، من کجام!
‫من تازه‌کارم و نمی‌تونم قشنگ برات توضیح بدم.
‫خلاصه بگم، اون یه مرد باگیه که توسط خودت به‌وجود اومده.
‫با وارد شدن مداوم به زندگی واقعیت، مدام خاطراتت رو به‌هم می‌ریزه.
‫احتمالاً در آینده تبدیل به یه تهدید فاجعه‌بار می‌شه. به‌خاطر همین، باید دستگیر بشه.
‫در کل، با اینکه اون دیگه تو واقعیت زندگی نمی‌کنه،
‫از خاطراتت بیرون اومده تا اذیتت کنه.
‫به هر حال، خیلی عجیبه که...
‫یه منبع باگ ترسو مثل تو...
‫تونسته همچین مرد باگی قدرتمندی بسازه.
‫چیزی که تو زندگی مهمه، تصمیم‌گیری تو لحظات حساسه.
‫شاید به‌خاطر این‌دست و اون‌دست کردنمه که،
‫به‌ندرت می‌تونستم دوست پیدا کنم.
‫کلاس اول که بودم، مدرسه‌مون برای دانش‌آموزا یه اردوی بهاری ترتیب داد.
‫آخرش هم، بدون اینکه کسی متوجه بشه تو اردوگاه جا موندم.
‫صبر کنین!
‫در نهایت، مجبور شدم چندین کیلومتر رو تنهایی تا مدرسه رکاب بزنم.
‫همکلاسی‌هام شاید از عکساشون روی «دیوار عکس» ناراحت می‌شدن چون به اندازه‌ی کافی قشنگ نبودن.
‫اما عکس من هیچ‌وقت نتونست روی همچین دیواری بره.
‫ده دوازده‌سال دیگه، برای یه دورهمی بچه‌های کلاس،
‫احتمالاً هیچ‌کس به فکر دعوت کردن من نمیفته.
‫آخه، اونا هیچ‌وقت منو یادشون نمیاد.
‫این یعنی من دیگه برای اونا وجود ندارم؟
‫به هر حال، از روز اون اردوی بهاری، خودم شروع کردم به عکس گرفتن.
‫نمی‌خوام چیزای مختلف تو زندگی رو فراموش کنم،
‫و برای من، عکسا خیلی قابل‌اعتمادتر از حافظه‌ی انسانن.
‫به نظر می‌رسه کار اون‌طرفم تقریباً تمومه.
‫خب، جمع‌آوری تموم شد.
‫می‌تونی به خوابیدنت ادامه بدی.
‫بای چـونگ...
‫دفترچه‌ی راهنما رو نخوندی؟!
‫اگه بزنی تو سر منبع باگ،
‫توی انتقال اطلاعات اختلال زیادی ایجاد می‌شه!
‫خاطراتش دارن سرریز می‌کنن.
‫واقعاً مایه‌ی دردسره.
‫بس کن.
‫این کار هیچ سودی به حالش نداره.
‫اگه من و تو تو بن‌بست بمونیم،
‫مجبور می‌شم درجا نابودت کنم.
‫هرچقدر هم که بهش کمک کنی فایده‌ای نداره.
‫در ضمن، تو مدت زیادیه که دیگه تو دنیای واقعی نیستی، شماره‌ی ۵۵.
‫شماره ۵۵، همه‌چی تموم شده!
‫پشت‌بوم؟
‫بازم رو پشت‌بوم خوابم برده بود؟
‫این‌جا همیشه خیلی دلپذیره.
‫یادم اومد...
‫شی یان تابستون پارسال فوت شد.
‫از اون‌موقع تا حالا، همه‌ی اینا فقط خیال‌بافی من بوده؟
‫خب، بازیافت مرد باگی به خوبی پیش رفت...
‫نه، دیگه نمی‌تونم این‌جا بمونم.
‫ولی اون بیرونم راهی نیست.
‫تازه، بعد از اینکه از این‌جا رفتم باید چی‌کار کنم؟
‫موفقیت‌های تحصیلی، زور شنیدن، ارتباط با بقیه، برنامه‌های آینده...
‫خوب برنامه‌ریزی نکردم.
‫حتی اگه برم بیرون، بازم نمی‌تونم تنهایی به چیزی برسم.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫دوربینو بهم پس بده!
‫هر تغییر کوچیکی توی روح آدم،
‫طوفان‌های بزرگی رو براش تو دریای زندگی به وجود میاره.
‫با این حساب، مدیریت خاطرات...
‫پرخطرترین و پرهرج‌ومرج‌ترین کار دنیاست.
‫شی یان، شماره‌ی ۵۵... به‌طور کامل بازیافت شد.
‫هی! رئیس... منم اون‌جام؟
‫نظری ندارم.
‫به‌عنوان یه مرد باگی، مسلماً انتخاب بهتری داشت.
‫پس وظیفه‌ی شی یان قاطی کردن راست و دروغه؟
‫اما واقعاً کاربلده.
‫در نهایت تونسته روی واقعیت تأثیر بذاره.
‫اشکالی نداره؟
‫بای ژونگ، تو هنوز برای این کار خامی.
‫برای ما،
‫خوب یا بد، راست یا دروغ، بی‌معنیه.
‫بیا این مسائلو بذاریم کنار.
‫تو اولین روز کارآموزیت، رکورد برد پیاپی من تقریباً تموم شد.
‫عـا... عــا... هـه هــه... رئیس، با این حرفا داری خیلی سخت‌گیری می‌کنیا!