« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫ما،
‫جمع‌کننده‌های خاطراتیم،
‫توی خاطرات زندگی می‌کنیم.
‫اما...
‫نه توی این لحظاتی که واقعاً ثبت شدن،
‫بلکه توی اون...
‫لحظه‌های...
‫نادیده گرفته‌شده.
‫آآآآآآه.
‫این خاطره‌ها...
‫بعد از یه مدت خسته‌کننده می‌شن.
‫هــــیــــس.
‫دلم کار خرحمالی می‌خواد!
‫این اواخر داشتم به یه چیزی فکر می‌کردم.
‫بگو.
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫یادمه یه‌بار گفتیا رئیس؛
‫آدما از خاطرات ساخته شدن.
‫ولی همه‌ی اینا... همه‌شون...
‫چه گیجی، چه درموندگی،
‫اضطراب، وحشت،
‫استرس، پشیمونی،
‫عصبانیت، تسلیم شدن،
‫یا تنهایی، حس تازگی،
‫راحتی، انتظار،
‫گرما، شادی،
‫زدن زیرِ خنده...
‫هر لحظه‌ی زمان حال...
‫تبدیل به گذشته می‌شه.
‫خاطره می‌شه،
‫بعدشم ما جمعش می‌کنیم.
‫پس این یعنی آدمایی که توی گذشته بودن...
‫واسه همیشه رفتن؟
‫سیگنالِ هدف پایداره.
‫جمع‌آوری رو شروع کن.
‫باز منو به هیچ‌جات نگرفتیا.
‫بای ژونگ، آماده شو.
‫این یه فیلم طولانیه.
‫حله، رئیس.
‫مبل راحت، خوراکی،
‫بوی گیاهم که میاد...
‫این بار نقش اول کیه؟
‫چیزی که الان داریم استخراج می‌کنیم...
‫خاطره‌ی «گوان چائو»ـه.
‫سنگ سوزان...
‫من به این تفنگ می‌گم...
‫«تفنگ زمان».
‫می‌تونه منو ببره...
‫به گذشته.
‫با این‌حال،
‫برای فعال کردنش،
‫هنوز یه چیز دیگه لازم دارم.
‫افسانه‌ها می‌گن...
‫یه انرژی بی‌نهایته که هیچ‌وقت سوختنش متوقف نمی‌شه...
‫«سنگ سوزان».
‫می‌گن اونی که...
‫سنگ سوزان و تفنگ زمان رو اختراع کرده،
‫یعنی دانشمند نابغه K7...
‫سنگ سوزان رو...
‫یه‌جا توی این شهر کوچیک مخفی کرده.
‫بر اساس تحقیقاتی که این چند روز داشتم،
‫محتمل‌ترین کسی که به سنگ سوزان ربط داره...
‫درست روبه‌روم...
‫زندگی می‌کنه.
‫هـــــوم؟
‫هــــــــا؟
‫هـــــــوم... هـــــــــــوم... هــــــــــوم.
‫اوه... هنوز خوابی، ها؟
‫نگران نباش.
‫اینو بسپار به «سازمان پوچی بزرگ».
‫سازمان پوچی بزرگ.
‫شایعه شده رهبرشون رقیب اصلی K7ــه.
‫روش‌های عجیب و غریبشون...
‫و تحقیقات مبتکرانه‌ و نوآورانه‌شون...
‫باعث شده حتی آدمای کله‌گنده هم...
‫زیر سیبیلی ردشون کنن.
‫عدالت پوچ!
‫عـــا... بله، قربان.
‫تا الان این بزرگ‌ترین نمونه‌ی حفره‌مونه.
‫پوچی بزرگِ غیرقابل درک...
‫خودش رو وقف تحقیق درباره‌ی چیزای عجیب کرده.
‫که البته شامل...
‫این حفره‌هایی هم می‌شه که اخیراً...
‫از ناکجاآباد پیداشون شده.
‫تیم A، اطلاعات رو با مرکز هماهنگ کنین.
‫چشم!
‫ردیابی تراکم سخته.
‫تعداد حفره‌ها داره خیلی سریع زیاد می‌شه.
‫سرور اصلی داره از کار میفته.
‫ما اومدیم این‌جا تا سنگ سوزان رو پیدا کنیم.
‫۱، ۲، ۳...
‫۴، ۵... ‫ولی زمان زیادی گذشته...
‫۶، ۷، ۸، ۹... ‫توی پیدا کردن سنگ سوزان هیچ پیشرفتی نداشتیم.
‫...۱۰، ۱۱، ۱۲، ۱۳...
‫۱۴، ۱۵... ‫حالا هم این قضیه‌ی حفره‌ها.
‫...۱۶، ۱۷، ۱۸، ۱۹...
‫راستش،
‫شاید منبع این حفره‌ها...
‫به سنگ سوزان ربط داشته باشه.
‫حتماً رهبر یه دلیلی داشته...
‫رهبر اومده!
‫هـــا؟
‫اون‌جا همون جایی نیست که تو زندگی می‌کنی، گوان چائو؟
‫بعدش هنوز اون‌قدر بی‌خیالی که پاشی بیای سر کار؟
‫تا وقتی خودم خوبم مشکلی نیست.
‫اوه وااااو!
‫ببینین!
‫اون ماییم!
‫رفتیم تو تلویزیون!
‫نرو اون بالا.
‫بیا پایین!
‫واااایـــی!
‫رفتیم تو تلویزیون! رفتیم تو تلویزیون!
‫ا ــ اهـــــم...
‫بنده سخنگوی امروز هستم.
‫در همین یک هفته،
‫ما مشکل حفره‌ها رو حل می‌کنیم!
‫تلویزیونم...
‫یعنی چی تلویزیون تو؟
‫تلویزیون خونواده‌ی منه!
‫هــــه‌هــــه.
‫پوچی بزرگ باید...
‫این‌یکی خوبه.
‫دست بجنبونه و تکلیف این حفره‌ها رو روشن کنه.
‫عجب تعطیلات تابستونی درازی شد.
‫الانم که تلویزیون به چُخ رفت. چی‌کار کنم؟
‫دیگه کم‌کم دلم می‌خواد مدرسه‌ها شروع شه.
‫من که نه.
‫دلم می‌خواد تا ابد بازی کنم.
‫چین وانگ،
‫بزن بریم!
‫مگه نگفتم خوراکی‌های مغازه رو نخورین؟
‫خونتون حلاله! ‫بــــــدو!
‫مسابقه تا رودخونه!
‫راستی.
‫یکی زنگ زد سفارش داد.
‫آدرسشو روش نوشتم.
‫می‌تونی ببریش؟
‫وایســــــــــین!
‫آدرسش...
‫روبه‌روی خونه‌ی منه.
‫پس...
‫این‌جا...
‫اونی که فکر می‌کنم به سنگ سوزان ربط داره...
‫اسمش «یی»ـه.
‫یه شب،
‫با صدای موتور از اون‌ور خیابون بیدار شدم.
‫بعدش،
‫از اتاقِ یی...
‫یه نوری به درخشندگی سنگ سوزان زد بیرون.
‫توی اون مدتی هم که حواسم به یی بود،
‫بیشتر و بیشتر حس می‌کردم...
‫که اون...
‫آدم عجیبیه.
‫امروزم،
‫بازم دقیقاً سروقت.
‫سر ساعت ۶.
‫لطفاً توی «سرشماری حفره‌ها» باهامون همکاری کنین. ‫۱، ۲، ۳...
‫هـ ــ همین...
‫همین الان...
‫اون...
‫یه حفره بود که درست جلو چشممون شکل گرفت!
‫روی این کیف بود!
‫لطفاً بدینش برای بررسی!
‫لطفاً این کارو نکنین...
‫اگه همین‌طوری پیش بره...
‫یی رو نمی‌گیرن با خودشون ببرن؟
‫گفتم وایسا!
‫ا ــ اسلحه داره!
‫خوب جرئتی داری...
‫که این‌طوری رومون اسلحه می‌کشی.
‫هـــــه‌هـــــه‌هــــــه... هاهاهاهاهاهاها... هــاهـــــاهــــــــا!
‫ببین چه استرسی گرفته.
‫فعلاً‌ بی‌خیالت می‌شیم.
‫آخه همه‌ش داریم مزاحم کسب‌ و کار...
‫بقالی‌تون می‌شیم.
‫راستی.
‫اگه بازم حفره دیدی، بهمون خبر بده.
‫می‌بینیمت.
‫ببخشید.
‫تو هم...
‫تا حالا ناخودآگاه...
‫دلت خواسته...
‫دنیا به آخر برسه؟
‫هــــا؟
‫می‌تونم سنگ سوزان رو بهت بدم...
‫تا این تفنگ رو فعال کنی...
‫و برگردی به گذشته.
‫تـ ــ تو...
‫ازش خبر داری...
‫اوهوم.
‫ضمناً،
‫فردا ساعت ۷ عصر،
‫دنیا به آخر می‌رسه.
‫من می‌میرم.
‫تو هم همین‌طور.
‫تـ ــ تو دقیقاً کی هستی...
‫پس،
‫بیا همین‌جا همدیگه رو ببینیم...
‫فردا ساعت ۶.
‫من باید...
‫برم به ماهی‌گیریم برسم.
‫این آخرین نوشابه‌ی «کیک سودا» تو مغازه‌ست.
‫مهمون من.
‫پایان دنیا؟
‫جدی همچین حرفی زد؟
‫پس بعد از اینکه ما رفتیم،
‫یه همچین اتفاق دراماتیکی افتاد؟
‫من هنوز به اندازه‌ی کافی حال نکردم.
‫دلم نمی‌خواد به این زودی بمیرم.
‫واقعاً حرفشو باور کردی؟
‫هاهاهاهاهــــــاهــــا... هــــاهــــاهــــاهـــــا!
‫یه دلیلی داره...
‫که پائو پائو حرفشو باور می‌کنه.
‫همین؟
‫ببخشید...
‫این چند روز آینده،
‫مواظب سرت باش.
‫عـــــه؟
‫چشم...
‫نیگام کن!
‫می‌تونم یه بسته رو یه‌کلّه تموم کنم...
‫توی روزهای بعدشم، تغییرات آب و هوا...
‫و حتی چیزای کوچیک...
‫همه‌شون اتفاق افتادن.
‫جـــدی؟
‫انگار اون...
‫یه‌جور «پیامبر»ـی چیزیه؟
‫من که هنوز تو کتم نمی‌ره.
‫دفعه‌ی قبلی که می‌گفتن دنیا تموم می‌شه سال ۲۰۱۲ بود.
‫بابام می‌گفت...
‫اون موقع خیلی‌ها باورشون شده بود.
‫حسابی هم سروصدا کرده بود.
‫ولی آخرش،
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫حالا من؟
‫من سال ۲۰۱۳ به دنیا اومدم.
‫حتی هیچ‌وقت فرصتش پیش نیومد ترس قبل از...
‫اون آخرالزمان الکیو تجربه کنم.
‫در واقع،
‫راستش من خیلی منتظر اینم دنیا به پایان برسه.
‫الان هر روزم خیلی تکراریه.
‫اینا رو که فقط واسه این نمی‌گی...
‫چون پیش خودت فکر کردی خیلی خفنه؟
‫اصلاً!
‫در حال حاضر،
‫در مقایسه با پایان دنیا،
‫سنگ سوزان برام خیلی مهم‌تره.
‫اگه می‌شد به گذشته برگشت،
‫اون‌وقت هیچ مشکلی...
‫دیگه «مشکل» نمی‌موند.
‫K7...
‫یه زمانی همین رویا رو داشت.
‫این قسمت،
‫این‌طوری،
‫بعدش این،
‫بعدشم این‌شکلی.
‫تنظیمات رو اعمال کنین.
‫وااااااااااااااااایـــــــــی!
‫هر دو نابغه...
‫چرا...
‫تحقیقات حفره‌ها چطور پیش می‌ره؟
‫نذارید با کار اصلی تداخل پیدا کنه.
‫یادتون نره.
‫من بهت شانس اینو دادم که از K7 جلو بزنی.
‫وقت رو تلف نکن.
‫دیگه هیچ‌وقت...
‫یه همچین شانسی گیرت نمیاد.
‫خیالتون راحت باشه.
‫سلاح نهایی ما...
‫وارد مرحله‌ی تنظیمات پایانیش شده.
‫به محض اینکه سنگ سوزان رو به‌دست بیاریم،
‫دیگه شکست‌ناپذیر می‌شه.
‫این حفره‌ها اتفاقی نیستن.
‫اون‌ها سرنخن.
‫خیلی زود،
‫سنگ سوزان رو براتون پیدا می‌کنیم.
‫بهتون قول می‌دم.
‫مسئول مربوط به تحقیقات حفره‌ها...
‫کــــیـــه؟
‫مــ ــ مــــن... مــــن...
‫حـ ــ حجم نمونه‌های حفره‌ها خیلی زیاده.
‫سرور اصلی هنوز داره آنالیز و ردیابی می‌کنه—
‫کافیه!
‫صداتو نشنوم!
‫نمودار تراکم فعلی رو بده به من، عزیزم.
‫مختصات با ۳۵.۲۳ درجه به سمت شمال اختلاف داره.
‫آها، پیداش کردم!
‫باورنکردنیه!
‫پس منبع حفره اون‌جاست.
‫مگه تابلو نبود اون‌جاست؟
‫یه مشت احمق!
‫حرکت می‌کنیم!
‫کیک سودا.
‫اون قدیما که این تازه اومده بود،
‫طعمش این‌قدر افتضاح بود
‫که تولیدش درجا متوقف شد.
‫با این‌حال این مغازه هنوز می‌فروختش.
‫با اینکه روش نوشته با طعم پرتقال،
‫مزه‌ی...
‫کاه سوخته می‌داد.
‫ولی از این مزه بدم نمیاد.
‫یه‌جورایی،
‫مزه‌ی خاطرات رو می‌دن.
‫ولی اینکه این حس از کجا میاد رو،
‫دیگه یادم نمیاد.
‫راستی،
‫همین که می‌شه این نوشیدنی رو این‌جا خرید...
‫واقعاً یه معجزه‌ست.
‫بطریِ آخرشه...
‫دلم نمیاد بخورمش.
‫فــرار نـــکـــن!
‫هـــا؟
‫دارم چی‌کار می‌کنم؟
‫عــــــــــــه؟
‫یی...
‫به این زودی اومد؟
‫ای وای...
‫باز بختک افتاده روم.
‫عدالت پوچ!
‫تقسیم بشین و برین داخل!
‫عدالت پوچ!
‫برید کنار.
‫رهبر.
‫افراد، حرکت کنـــــــین!
‫احمقا، از سر راهم برین کنار!
‫رئیس،
‫اون لحظه دیگه نزدیکه؟
‫داره میاد.
‫سلام،
‫گوان چائو.
‫من فانگ تانگ هستم.
‫این‌جا «انبار جمع‌آوری خاطرات»ــه،
‫زیرمجموعه‌ی «سازمان مدیریت خاطرات».
‫کارش جمع‌آوری خاطراتیه که آدم‌ها دیگه نیازی بهشون ندارن.
‫به عبارت دیگه،
‫از این لحظه به بعد،
‫هرچی که می‌بینی و حس می‌کنی خاطره‌ست.
‫از جمله این،
‫که ظاهراً یکی یادش رفته—
‫این ماشین لباس‌شویی کوفتی‌شو...
‫که عین زلزله‌ست لامصب!
‫بای ژونگ،
‫این یه شیء خاطره‌انگیز مهمه،
‫یعنی داشتم معرفیش می‌کردما.
‫در ضمن،
‫الان واقعاً وقت حمله‌ی غافلگیرانه‌ست؟
‫به‌هرحال که جواب نداد.
‫وایسا...
‫این‌جا کجاست؟
‫من باید برگردم به بندر هونگ‌پای.
‫رئیس،
‫چرا اون هاله رو داره؟
‫این چیه؟
‫هاله؟
‫گوان چائو،
‫تو دیگه مُردی.
‫جان؟
‫چرا؟
‫نـــه...
‫من هنوز کلی کار مهم دارم که باید بکنم.
‫حتماً شماها...
‫می‌دونین چطور می‌تونم برگردم، نه؟
‫بگیرش.
‫این محفظه‌ایه که برای جمع‌آوری «موجودات باگی» استفاده می‌شه.
‫فلاپی دیسک؟
‫چی داره می‌گه؟
‫با آسانسور برو بالا.
‫محفظه رو پر کن،
‫بعدش برمی‌گردی به واقعیت خودت.
‫وقت نیست.
‫بای ژونگ، با خودت ببرش.
‫کیو؟
‫منو.
‫و ـــ وایسا، من هنوز—
‫ولی اینکه بتونی بزنی بیرون...
‫به خودت بستگی داره.
‫اگه همین‌طوری وقتو تلف کنی،
‫خاطراتت خورده می‌شن.
‫به‌هرحال،
‫به سازمان مدیریت خاطرات خوش اومدی.
‫تو الان یه جمع‌کننده‌ی موقتی.
‫گوان چائو.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]