‫رئیس.
‫پس این ماشین لباسشویی زلزله‌ای...
‫همونیه که ازش حرف می‌زدی؟
‫درسته.
‫تکونش بده.
‫«دریای تلخی» چطوری...
‫می‌تونه هر تیکه...
‫از خاطرات به‌دردنخور رو نجات بده؟
‫مُردم.
‫استراحت لازمم.
‫ممنون، رئیس.
‫سوار شو.
‫چشم، رئیس!
‫چرا همیشه بو فو حرف می‌زنه؟
‫رئیس، چرا شما نمی‌ری؟
‫خیلی دردسر داره.
‫رئیس، چایی‌تون!
‫در ضمن، بو فو بیشتر براش مناسبه.
‫اون انتخاب بهتریه.
‫حواست نیست!
‫بی‌خیال، رئیس.
‫یکم شُل بگیر بابا!
‫چندساله دارم این‌جا کار می‌کنما.
‫حتی اگه پسش هم می‌گرفتم، فرار نمی‌کردم.
‫قبلاً بهت گفتم.
‫اگه محفظه‌ات رو می‌خوای،
‫اول منو شکست بده.
‫یادت نره...
‫بعداً عینک آفتابیم رو برداری.
‫عینک آفتابی؟
‫این خورشید،
‫این نور...
‫همه‌شون الکی‌ان.
‫هیچ اثری از گرما توشون نیست.
‫پس عینک آفتابی به چه دردی می‌خوره؟
‫رئیس،
‫نکنه دیگه یادت رفته...
‫واقعیت چه‌جوریه؟
‫بای ژونگ،
‫این واقعیت ماست.
‫نگفتی این کار خسته‌کننده‌ست؟
‫اوضاع قراره هیجان‌انگیز بشه.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫دشمنامون...
‫«موجودات باگی»...
‫از خاطرات یه «منبع باگ» متولد می‌شن.
‫موجودات باگی در درجات مختلفی هرج‌ومرج ایجاد می‌کنن.
‫مثلاً، می‌تونن جایگزین خاطراتی بشن...
‫که مردم نمی‌خوان باهاشون روبه‌رو بشن.
‫یا احساسات وسواس‌گونه‌ای...
‫که توی خاطرات دفن شدن رو تشدید کنن.
‫یا حتی...
‫تشخیص واقعیت از توهم رو غیرممکن کنن.
‫همین برای درهم شکستن یه نفر...
‫و روونه‌کردن زندگیش...
‫به یه مسیر غیرقابل‌پیش‌بینی کافیه.
‫تو موارد خطرناک‌تر،
‫اگه به‌موقع جمع‌آوری نشن،
‫موجودات باگی‌ای که زیادی قوی شدن...
‫حتی می‌تونن به واقعیت حمله کنن.
‫و اگه این اتفاق بیفته،
‫واقعاً تو دردسر میفتیم.
‫برای همینه که...
‫باید موجودات باگی رو زود جمع‌آوری کنیم.
‫تا وقتی هنوز تو لایه‌ی خاطرات هستن،
‫می‌ریم تو کار بوم بوم بوم...
‫و می‌کوبیمشون زمین.
‫بعدش،
‫سوییچ گوشه‌ی پایین سمت راست محفظه رو می‌زنیم،
‫و می‌ذاریمشون اون تو.
‫کل قضیه همینه.
‫هـوی.
‫اینا رو فقط یه‌بار می‌گما.
‫اصلاً گوشِت با منه؟
‫هـــا؟
‫هــــوم.
‫اسمت...
‫بای...
‫بای... بای ژونگ؟ ‫یه کلمه از حرفامم نشنیدی.
‫آآآآآه...
‫وقتی آسانسور باز شد،
‫از هاله‌ی بالای سرت استفاده کن...
‫تا حساب موجود باگی رو برسی.
‫هــا؟
‫من؟
‫خوبه.
‫حالا داری کم‌کم...
‫شبیه یه جمع‌کننده‌ی موقت می‌شی.
‫این پرزگیر...
‫جدی خوب کار می‌کنه ها.
‫سرم یه‌جورایی گیج می‌ره.
‫یادم میاد منتظر یی بودم...
‫درسته.
‫توی بقالی...
‫سنگ سوزان...
‫باید زود برگردم!
‫یه‌بار دیگه...
‫از هاله‌ات استفاده کن...
‫تا موجود باگی رو زمین بزنی.
‫وقتی کارت تموم شد،
‫اون‌وقت می‌تونی بری خونه.
‫هاله‌ی من...
‫شبیه شیشه می‌مونه.
‫اگه بشکنه چی؟
‫اگه بشکنه،
‫احتمالاً می‌میری.
‫ها؟
‫چرا همیشه یه همچین حرفایی می‌زنی؟!
‫من واقعاً باید برگردم!
‫رئیست کجاست؟
‫رئیس رئیس نکن!
‫به موقعیتت فکر کن.
‫کدوم موقعیت؟!
‫فقط بذار برم!
‫ولم کن!
‫پای منو وسط نکش! ‫این‌جا مسئله‌ی مرگ و زندگیه.
‫اگه هنوز تو کله‌ت فرو نرفته،
‫هم ما...
‫هم هرکی که می‌شناسی...
‫به درک واصل می‌شیم.
‫فقط دو تا انتخاب داری.
‫یا اینکه...
‫همین الان برو با موجود باگی بجنگ،
‫یا اینکه...
‫ثانیه‌ها توی دنیای واقعی...
‫به‌زودی می‌گذرن.
‫بعد از اون،
‫تا ابد توی خاطرات گیر میفتی.
‫هـوی، موجود باگی...
‫آآآآه...
‫به‌هرحال، وقت من که تلف نمی‌شه.
‫اون‌جایی پس!
‫قبل از امتحان،
‫دیگه از این چیزا نخون.
‫ولی این اواخر خیلی خوش‌شانس بودم.
‫بعد از امتحانت،
‫بیا بریم سفر!
‫می‌خوای بریم مصر؟
‫تفنگ زمان هم غیبش زده.
‫آهای!
‫کسی اون‌جا نیست؟
‫هیچ‌کس نیست.
‫راه‌پله هم نداره.
‫این‌جا دیگه کجاست؟
‫آآآآه!
‫چیزی نمونده بودا!
‫هـــا؟
‫برگشتی که.
‫این‌جا چه خبره؟
‫چرا راهروی بیرون...
‫انگاری پایانی نداره؟
‫حالا شبیه یه سالن بازی شده.
‫هیچ ایده‌ای ندارم.
‫ها؟
‫این‌جا کاملاً قلمروی موجود باگیه.
‫اینکه چطوری به‌نظر می‌رسه...
‫برای ما جمع‌کننده‌ها مهم نیست.
‫فقط خودتو وفق بده.
‫پس...
‫چطوری بریم بیرون؟
‫بهت که گفتم...
‫نمی‌تونی از این لایه‌ی خاطرات بری بیرون...
‫مگه اینکه موجود باگی رو شکست بدی...
‫عـــه!
‫پسره‌ی کودن.
‫این باید یه خواب باشه.
‫امکان نداره واقعی باشه.
‫موجود باگی...
‫منبع باگ...
‫لایه‌ی خاطرات...
‫گوان چائو...
‫بیدار شو!
‫چطور ممکنه یه همچین چیزی وجود داشته باشه؟
‫لعنتی.
‫خروجی کجاست؟
‫خروجی... خروجی...
‫پس داری می‌گی...
‫هر لایه‌ی خاطرات...
‫یه مسئول رسیدگی به موجودات باگی مربوط به خودش رو داره؟
‫و برای بیرون رفتن،
‫باید اون موجود باگی رو شکست بدی،
‫درسته؟
‫دقیقاً.
‫دقیق‌تر بخوام بگم...
‫موجود باگی رو شکست می‌دی،
‫و توی این محفظه مهرومومش می‌کنی.
‫وقتی محفظه پر شد،
‫مأموریت تمومه.
‫عین بازیای ویدیویی می‌مونه.
‫اصلاً قابل‌اعتماد به‌نظر نمی‌رسه.
‫من حتی بلد نیستم بجنگم.
‫من که این‌جام.
‫الانم که دیگه اومدیم.
‫یه امتحانی بکن حالا.
‫یه‌وقت دیدی باحال بود.
‫اوووه!
‫«یه امتحانی بکن حالا»؟
‫دقیقاً چطوری؟
‫هیچ سرنخی نیست.
‫اکثر موجودات باگی...
‫جمع‌کننده‌ها رو دشمن خودشون می‌دونن.
‫اگه تو پیداش نکنی،
‫اون میاد پیدات می‌کنه.
‫هـــوم؟
‫این چیه؟
‫کلیده؟
‫درست به‌نظر نمی‌رسه.
‫هــــوم؟
‫هـــــــوم؟
‫عجیبه.
‫این که...
‫بیرون نمیاد؟
‫وااااااایــــــــــی!
‫داره میاد!
‫ایـــــــــــــــــــــــــــول!
‫هــــا؟
‫وایسا...
‫چه خبره؟
‫اون دیگه چه کوفتیه؟
‫آخ...
‫چه خبره؟
‫زخمم داره خوب می‌شه...
‫گوان چائو!
‫واسه چی ماتت برده؟
‫یه راهی لازم داریم...
‫تا اون موجود باگی رو محدود کنیم.
‫موجود باگی؟
‫پس... موجود باگی اینه؟
‫نزدیک من نشو! برو ازم دور شو!
‫داری چی‌کار می‌کنی؟!
‫باهاش بجنگ!
‫همین‌طور حمله کن!
‫سرعتشو کم کن!
‫حمله...
‫هاله‌ت کو؟!
‫از هاله‌ت استفاده کن!
‫بلد نیستم!
‫چطوری ازش استفاده کنم؟!
‫جاخالی بده!
‫انداختمش زمین!
‫جواب داد؟
‫فرار کن!
‫آخه ما چطوری باید با این بجنگیم؟!
‫باید سرعتشو کم کنیم.
‫نگهش دار.
‫یا جلوی حرکتشو بگیر.
‫یا...
‫آآآه...
‫فقط با هاله‌ت هُلش بده بالا!
‫واقعاً بلد نیستم بابا!
‫صبر کن...
‫نگهش دارم...
‫جلوی حرکتشو بگیرم...
‫سالن بازی...
‫بای ژونگ!
‫هوامو داشته باش!
‫یه فکری دارم!
‫هـــوی!
‫این مدل...
‫اگه درست یادم باشه...
‫خوبه.
‫گوان چائو!
‫داره میاد سمتت!
‫قدمِ آخر...
‫بـــــــرو!
‫جواب داد!
‫پنل پشتیش...
‫اینم هست...
‫لعنتی...
‫گوان چائو!
‫محفظه!
‫اوه... آه!
‫وایسا...
‫اصلاً چطوری باید از این چیزه استفاده کنم؟
‫همین‌جوری پرتش کنم؟
‫«جمع‌آوری» یه موجود باگی...
‫یه همچین چیزیه؟
‫«من که این‌جام».
‫«الانم که دیگه اومدیم.»
‫«یه امتحانی بکن حالا!»
‫«یه‌وقت دیدی باحال بود!»
‫بگیرش، موجود باگی!
‫عـــــه؟
‫این‌طوری کار نمی‌کنه؟
‫شوخیت گرفته مرتیکه؟!
‫داری چه غلطی می‌کنی؟!
‫بای ژونگ...
‫گولم زدی!
‫چرا باید همچین کاری کنم؟!
‫مگه خری؟!
‫آخه از کجا بدونم چه‌جوری کار می‌کنه؟
‫خب چرا نمی‌پرسی؟!
‫اصلاً از مغزت استفاده می‌کنی؟!
‫این‌طوری از محفظه استفاده می‌کنی.
‫قشنگ یاد بگیر.
‫هـــا؟
‫بابات گفت می‌برتت مصر؟
‫عمراً.
‫فقط همین‌طوری یه چیزی گفت.
‫فرفره‌ی خشمگین،
‫یه کنسول بازی،
‫یه دوچرخه،
‫و سفر به مصر...
‫انگاری قراره واقعی باشن حالا.
‫همه‌ش دروغه.
‫یه مشت وعده‌ی الکی.
‫پس بی‌خیال مصر.
‫فردا بیا بریم خونه‌ی لی...
‫یکم بازی آرکید بزنیم.
‫فکر خوبیه.
‫به‌هرحال هنوز کلی از تعطیلات تابستون مونده.
‫با یه همچین هاله‌ای،
‫فکر می‌کردم واقعاً مهارتی چیزی داری.
‫انگار که...
‫هنوز باید طبق رویه پیش بریم.
‫دفعه‌ی بعد، روی سقف نیروگاه ندو.
‫اگه خراب بشه، تعمیرش سخته.
‫توی دریا هم نپر.
‫بیرون آوردنش دردسر می‌شه.
‫همیشه یکم کم میاری.
‫من همین الانشم...
‫فضای داخلی «قفس گربه» رو ناپایدار کردم.
‫ولی قدرت برخورد صاعقه هنوز کافی نیست.
‫این برق برای...
‫تأمین انرژی سازمانه.
‫نه برای اینکه تو به‌عنوان دربازکُن ازش استفاده کنی.
‫این دفعه هم شکست خوردی.
‫بعد از این‌همه مدت،
‫هنوز راهی پیدا نکردی...
‫تا «قفس گربه» رو باز کنی،
‫درسته؟
‫اگه شدت ضربه بیشتر بود،
‫شاید می‌شد بازش کرد.
‫سؤالم ازت اینه؛
‫تا کی قراره به این کار ادامه بدی؟
‫چین جون.
‫داره بارون میاد.
‫برمی‌گردیم.
‫تو دقیقاً مثل فانگ تانگ می‌مونی...
‫اونم همین‌طور...
‫می‌تونست همین‌جا بمونه...
‫و درست‌وحسابی اشیاء خاطره‌انگیز رو مطالعه کنه،
‫ولی رفت توی انبار...
‫تا آشغالایی رو برداره که هیچ‌کس نمی‌خواد.
‫هـــوم؟
‫چی شده؟
‫بذار ببینم.
‫این...
‫آه...
‫حلال‌زاده‌ست.
‫چین جون،
‫یه لطفی بهم بکن.
‫اینا دیگه چیه؟
‫بازم از این چیزای «جهان موازی»؟
‫خیلی مسخره‌ست!
‫یعنی کُمیک‌های جدید...
‫نمی‌تونن یکم خلاق‌تر باشن؟
‫تا کجاش خوندی؟
‫اون‌جایی که وان شیانگ و یه یارویی...
‫تا خودِ فضا باهم می‌جنگن.
‫آره، اون‌جا اساساً آخرشه.
‫بعد از اون، «سایکو باستر» افت می‌کنه.
‫معمولاً، وقتی یه کُمیک به فضا کشیده می‌شه،
‫یعنی نویسنده دیگه ایده‌ای نداشته.
‫من که اصلاً نمی‌فهمم.
‫توی این مرحله از داستان،
‫یه‌دفعه یکیو میارن تو داستان...
‫که دوست دوران کودکی قهرمان داستانه.
‫طراحی پنل‌ها هم که هی بدتر می‌شن.
‫دیگه نمی‌تونم تحملش کنم.
‫ببخشید...
‫می‌تونی نبض بگیری؟
‫اوه؟
‫پسرجون،
‫بیداری.
‫بسمه دیگه!
‫هوی!
‫قدر کتابای کُمیک رو بدون.
‫پیرمرد،
‫مشکلی نداری که این کُمیک این‌شکلیه؟!
‫اگه اوایلش خوب بوده،
‫حتی اگه بعداً افت کنه، بازم کُمیک خوبیه.
‫چرا هنوز اون‌جا نشستی؟
‫اگه بیداری پاشو.
‫این...
‫هاله‌ی منه؟
‫پس این چیزه...
‫واقعاً می‌تونه دربیاد؟
‫پیرمرد،
‫حالش واقعاً خوبه؟
‫احساس می‌کنم...
‫از قبلش هم خنگ‌تر شده.
‫هــــه.
‫حتی با اون‌همه استخون شکسته،
‫بازم تونستی این‌قدر پرانرژی باشی؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم از کجا اومده،
‫ولی این قطعاً هاله‌ی ران دِنگ‌ـه..
‫وای، اینا چی‌ان؟
‫دقیقاً همونه که حدس زدی.
‫اصلِ جنسه.
‫داری درباره‌ی چی حرف می‌زنی؟
‫«ران دنگ»؟
‫داریم می‌گیم تو زندگی سختی داری.
‫از سختم سخت‌تر.
‫اون چیزی که بالای سرته...
‫ممکنه سرسخت‌ترین چیز تو این سازمان باشه.
‫حداقل وقتی که بالای سر ران دنگه.
‫پسرجون،
‫من آهنگر این کوره هستم...
‫ستاره‌ی کراکس.
‫هاله‌ی هر جمع‌کننده‌ای...
‫از زیر دستای من رد می‌شه.
‫تو مشخصاً نمی‌فهمی...
‫چطور از این هاله استفاده می‌کنن.
‫موفق باشی.
‫در این صورت،
‫قبل از اینکه راه بیفتی،
‫یادت می‌دم...
‫چطوری ازش استفاده کنی.
‫تا دیگه برام دردسر درست نکنی...
‫و وقت کُمیک خوندنم رو تلف نکنی.
‫خوب گوش کن.
‫هاله‌ای که داری سلاحته،
‫و زندگیتم هست!
‫ازش استفاده می‌کنی،
‫تجسمش می‌کنی،
‫تا اینکه تبدیل به اون می‌شی!
‫اگه آهن می‌خوای،
‫تبدیل به آهن شو!
‫یه هدف بگیر،
‫ماشه رو بکش!
‫جالبه، نه؟
‫اون این جمله‌ها رو...
‫برای هر جمع‌کننده‌ای تکرار می‌کنه.
‫کاری که گفتی رو کردم دیگه...
‫موجود باگی رو جمع‌آوری کردم.
‫پس الان می‌تونم برگردم، درسته؟
‫باید موجودات باگی این محفظه رو پر کنن.
‫تا وقتی پر نشه، جمع‌آوری تموم نمی‌شه.
‫تا اون‌موقع، نمی‌تونی برگردی.
‫قبلاً هم بهت گفتم.
‫ولی...
‫یعنی ما بابت هر موجود باگی...
‫فقط همین‌قدر گیرمون میاد؟
‫تا کی قراره از این کارا بکنیم؟
‫حالا که حرفش شد،
‫تو که این‌قدر ماهری،
‫چرا خودت انجامش نمی‌دی؟
‫چرا...
‫یکی مثل منو کردی وبال گردن خودت؟
‫این‌جوری نمی‌شه که.
‫حالا که این‌جایی،
‫یعنی یه دلیلی داری که این‌جایی.
‫اما تو واقعیت،
‫هنوز یه کار مهم‌تر دارم که باید انجام بدم.
‫هــــــه.
‫الان،
‫این واقعیت توئه.
‫گوان چائو.
« بکس مووی– مرجع دانلود فیلم و سریال بدون سانسور » [Baxmovie.com]
‫گوان چائو؟
‫درسته.
‫اینو ببر براش.
‫از کجا باید پیداش کنم؟
‫پیش فانگ تانگه،
‫یه جمع‌کننده‌ی موقت جدیده.